| تبليغات | X |
|
ادبیات
|
اين شعرهاو تمام شعرهايي كه تاكنون در وب لاگ آمده نوشته هاي قبل از سال ۸۰است كه در مجموعه اي به نام پرواز در پيله به چاپ رسيده است .پس از نوشتن چند شعر ديگرسراغ كارهاي جديد مي روم
قطار
به حرکت
می افتد
ساعت
می خوابد .
یادم نبود
قلب ام را
با ساعت
کوک کنم .
می خندی و
خنده
در تکرار درهای باز کوپه های مسافران
به قاه
قاه
تبدیل می شود
خنده های ام را
در کاسه چشمانم می ریزم
گریه هایم را
در دهانم
پنهان می کنم .
و چون خواندنِ شعر
آغاز شود
کاغذ سپید
نقش رد پاي دريا ميشود .
قطره هایی
که جزیره ای را
مانند
جزیره آب
در محاصره خاک
سرگردانیِ جاودانه زمین
در مدار نامعلومِ مرگ
و عشق را دیدم
مریم وار
- آبستنانه-
خرمای خشکیده را
می تکاند
برایت آسمانی آرزو می کنم . خورشید بودن را خودت آرزو کن و بر شاخسار تاک ماه به شرابی مقدس تبدیل می شود که مهتاب زدگان را جادوی جنون مادرزاد است و مرا از تمامی جهان به دست کوچکی قناعت کردن که پنج انگشت دارد و از میانه هر دو انگشتش دو خورشید یکی در طلوع و یکی در غروب زمان چنین می گذرد بهار را به سوغات آورده ای برای من اما پیرهنت بوی پاییز تازه دارد یکی خار در گلو شکسته ای اما بوی گلی می دهی که در ابتدای همیشه در انتهای ناگهان می شکوفد . ستاره ها را یکی یکی می چینیم تا موقعی که خورشید شدی از درخشیدن خجالت نکشی و از تنهایی مجبور نباشی که با شب هم صحبت شوی طرح سر انگشتان زخمی ام را چون به صورتِ نا شسته ماه دیدی خندیدی به خویشتن گفتی : شاعر از دیروز تا حالا چقدر قد کشیده ای - زیر نور ماه شاعران سریع قد می کشند در زیر نور ماه تا دفتر کوچکشان را بر روی آن بگذارند . تا نیمه شب که ماه تازه به حیاط خانه شما رسیده باشد عشق را نوبر کنی شعر را نوبر کنی و اگر خواستی امضایی پای آن نقش زنی تا فردا كه باز کوتاه قد بینی مرا و بگویی : شاعران در زیر بار شب چه کوتاه چه خمیده قامت می شوند و باز شب که آهسته چارپایه را پنهان کنی باز طرحِ سرانگشتی زخمی تر به خویش می گویی : واقعاً مثل اینکه قد کشیده ای می گویم : پس حقیقتاً دیشب ماه بدر کامل بوده است می گویی : اما شاعران چنین اند همانان که دفترِ کوچکِ شعرشان را هر شب بر روی ماه می خوانم به خود می گویم : پس ماه دیشب ... پس ماهِ بدر کامل ... آه همسایه آفتاب بودن چه لذتی دارد